Artık benden nefret mi ediyorsun?
Olsun.
Nefretin bile bir zamanlar sevginden doğdu,
Ben o kökleri ellerimle suladım…
Şimdi o kökler, beni boğuyor..
Sevme beni.
Sen sevince, benim canımı acıtıyorsun.
Sen sevince, içimdeki sessizlik çığlığa dönüşüyor.
Sen sevince, ben eksiliyorum.
Sevme beni.
Yıhıldı başıma, düyna sarayı,
Sönmedi ocağım, kor oldu baba.
Feleêm azdırdı, eski yarayı.
Gôzûmün ışığı, kör oldu baba.
Yaslandım sırtına, bir ulu dağdın.
SON DURAK
Fâ‘ilâtün / Fâ‘ilâtün / Fâ‘ilâtün / Fâ‘ilün
Cümle halktan sor da öğren, kimde dert var, kim ne hâl,
Yeryüzünden göçtüğün gün, fayda vermez mülk ve mal.
Beni çok kullandın, hor gördün
Canıma can, damarıma kandın, son olsun..
Başıma ne işler, ne çoraplar ördün
Akıllandım ben artık.. Bu son olsun..
Son olsun seni karşılıksız sevmelerim
SONUM OLUR MUSUN?
Ben, hep seni görürdüm rüyalarda.
Aşk denilen duygularda, sonum olur musun?
Sevgim yakın, nefret uzaklarda..
Üç günlük dünyamda, sonum olur musun?
Benlik hırkasını ateşe attım
Gaybı mâlum kılan El-Alîm sensin.
Bir katre canımı ummana kattım
Zât-ı kibriyâda El-Azîm sensin.
Levh-i mahfuz üzre yazıldı kader
Merhaba sevgili..
Senden sonra, hayata bir türlü alışamadım
Kapattım kendimi, insan içine karışamadım
Kaderimle bir türlü barışamadım
Kaybettim ama savaşıyorum, umudum var.
Bir isim takılı kaldı dilime.
Sessiz dualar sığdırdım elime.
Vuruldum Ya Rab, hayırsız kuluna.
Haykırdım duymadı… Unutamadım…
Bir bakışı vardı, zamanı durduran.
Yılan ganatlanıp gôode uçarsa,
Balıhlar tarlada yüzüyü Akın,
Sinekler kederden şarap içerse,
Gedip bulutlara sızıyı Akın. - İhsan ŞOLA
Bizim koyde bir buynuzlu sıçan var,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!