Akıbet Şiiri - Çağatay Koyuncu

Odanın parkesinde duran dolu bir silah vardı.
Karşısında ki sandalyelerde.
Bir bebek, Bir masum,
Bir piç, Bir de aşık oturuyordu.
Önce anne girdi odaya.
Silahı yerden alıp bir saniye bile düşünmeden
Bebeğine patlattı kurşununu,
Gözlerinde tek bir damla yaş dahi yoktu.
Daha sonra biri diğerinden biraz büyük
İki kız kardeş girdiler odaya.
Büyük olanı aldı silahı.
Masuma doğrulttu namluyu.
Kırgın değilim dedi masum,ikinizi de seviyorum.
Parladı barut,buldu hedefini.
Ağır ve yorgun adımları işitti kulaklar.
Yaşlı baba yavaşça girdi kapıdan.
Motor isine bulanmış,titreyen emekçi elleriyle
Zar zor kavradı tabancayı.
Baktı adi piçin gözlerine.
Kalktı ayağa piç,vur beni dedi.
Vur beni baba.
Birşey istemeye yüzüm yok ama,
Nolursun ağlama.
Aşık adam üç ölü bedenle otururken,
Sevdiği kadın girdi içeriye.
Önce silaha,sonra adama baktı.
Boynuna mı sarılacak,Silaha mı davranacaktı.
Akıbetleri bilinmiyor...