Akasya Şiiri - Zehra Demirci

Şimdi durdu zaman..
Tarih gerçek, ati yalan,
Olurda aklına çalınırsam
Geçerse gözlerim kalbinin surlarından.
Zira et kemiğe bürünmüşse yalnızlığın.
Adımı fısılda.. gölgemde kal akasya.
Çünkü bu sayede atar kalbim
Ruhum ölü bi deniz, içim bulut bulut sen
Kolumu kaldırsam dermansız eller..
Kronik bir hastayım ben, çöl büyür içimde
En deli kasırgalara tutuldum,
Gözlerimde dolu dolu sen.
İhtiyar gövden bin asra bedel iken
Sardın ruhumu şiire, şifa buldum ben
Kaç defter eskittim akasya, tozlu sinenden.