Ahvali Beyan 39
Biri çekip atmıştır, kolundaki kim dedi
Sobelenen bir bakış, fırlattım ağabeyim
Ortam oldu kara kış, evde her yer buz kesti
Say ki düşüp çanağı, çatlattım ağabeyim.
Hediyeler tek taşlar, yine yüzü gülmüyor
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta