Ahvâl-i Vatan Şiiri - Abdullah Oğuzhan Ş ...

Tevhidi kullanır, ar damarı çatlak tekfirci
Düşmandır Buhârî'ye, şu hadîs sevmez hâricî
Daha saysan bitmez bak, din bezirgânı nicesi

Allah der, diliyle hakkı, hakîkâti katleder,
Din adına çıkar kansız, Peygamber'e gadreder!

Kadın deyip, aile deyip çıkar meydana,
En sevdiğidir, bir ömür sağdığı nafaka,
Hak dediği de, erkeğe vurduğu pranga

Dünya yanar, Türkistan yanar, tertemiz analar ağlar,
Filistin'i görmez hınzır, İran'a, Ukrayna'ya ağlar!

İt ölür, kıyamet kopar, memleket karışır
Vekilinden bakanına, mesajlar yarışır
Nice dernek kılıflı yobaz, birlik ağlaşır

Gözyaşı dökeni yok, parçalanmış evlâdımın
Kurudu yasımla pınarları, gamlı gözyaşımın

Nesil paçavra, saygı, töre, edeb, âdâb hakgetire
Breh! Cemîsinin zihni bulanık, oynamakta körebe
Bön bön bakıyor yüzüne, imân, ahlâk, ilim deyince

Târihi yazan o şanlı atanın, batakta nesli
Uyansa; tükürmeye acır yüzüne ulu ceddi

Ümmet ayrı, millet ayrı keder şu fânî sinede
Fen terakki etti de mîrim, ahlâk çukur zirvede
Linç diye, zırvadan bir şey uydurmuşlar ki; gör hele

Diline düşmesin hakîkât, bitmez vuranı, söveni
Hak divânın çetindir hesâbı, hâddin bil KuLHâDiMî