Azalıyorum,
Parçalara ayrılmış biblo gibiyim,
Zembereği kırılmış bir saatim ben
Usulca boynunu büken ırmağım evvelden Dilindeki sözleri duyamam, ahrazım ben
Bana gözlerini kapattığından beri
Umut kapılarını zorlamıyorum ben
Her kalan sevdanın adına
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta