Ahmet Tabak Şiirleri - Şair Ahmet Tabak

Allah Allah hu Allah,
Ekbersin, Subhanallah,
Deriz Elhamdulillah,
Lâ ilâhe illallah.

Dillerde var hep zikir,

Kâinatın Rabbinden
Peygamberime inen
Mektupların en özeli
Okur O’nu, kıymet bilen

Namazlarda okunur

Kırlarda çiçekler rengarenk açıyor
Kuşlar cıvıl cıvıl göklerde uçuyor
Çocuklar mutlu, heyecanla koşuyor
İlkbahar mevsimini herkes seviyor

Havalar ısınıp sular buharlaştı.

Yaratanı unutan
Kurtulmaz hiç kulluktan
Bitmeyen hevâsının
Kölesi oldu çoktan

Özgür sanar kendini

Gün doğmadan kalkarım,
Temizliği yaparım.
Vakitlere bakarım,
Namaz için çıkarım.

Tesettür giy, önemli.

Emreder kötülüğü, vazgeçmez dâvâsından.
Gaflete düşmeye gör, tutar seni kolundan.

Maneviyatı yoktur, çeker kötülükleri,
Yaşar zillet içinde, kaybeder nimetleri.

İrâde terbiyesi,
Takvâdır elbisesi.
İftarda gelir sesi,
Ne güzeldir Ramazan!

Birlikte sahur yapmak,

Yoktan var ettin bizi, rahmetine muhtacız.
Karşılıksız verdikçe nankörlükte yarıştık.
Bunca nimet içinde söylemimiz hep açız,
Sıkışınca yeniden yalnız sana el açtık.

Sağlığımız yerinde, mahlûkât emrimizde.

Okumak güzeldir ancak, sevmek gerek kitabı
Dost ol onunla şimdi, almak için cevabı

Kitap deyip geçme sen, rehber olur uyana
Birçok kitap var ama, önce sen bak Kur’an-a

Okumak, insânî bir eylemdir. İçerisinde; düşünmeyi, akletmeyi, gözlem yapmayı, farkındalığı barındırır. Bazıları okumayı sadece yazıyı okumak olarak algılar. Bence okumak, kısıtlanamayacak kadar geniş bir anlam barındırır içerisinde. İnsan; bazen gördüğü şeyleri okur, bazen işittiklerini okur, bazen okuduklarını okur. Sadece basit bir okuma değildir. Okuduklarından yeni manalar çıkarabiliyor ve ona bir anlam katabiliyorsa, o zaman orada bir okuma eylemi vardır.
Aslında çoğu zaman da insan kendi sukûnetini okur. İçe doğru bir yolculuğa çıkar. Ne görür, ne işitir, ne de bir yazıyı okur. Kendi iç dünyasında uzun bir yolculuğa çıkar. İşte bu okumanın en ileri hâlidir: farkındalıktır. Varlığını fark etmek, varlıkları fark etmek, varlıklar içerisinde varlığına yer bulabilmektir. Okumanın zıttı bir nevi hiçlik oluyor. Okuyamayan insan hiçtir. Kitap okuyamaz, kendini okuyamaz, ailesini okuyamaz, evladını okuyamaz, milletini okuyamaz, ecdadını okuyamaz, dostunu, düşmanını okuyamaz, kâinatı okuyamaz. Kime gerçekler acı gelirse, o zaman okumaktan kaçar. Okumak bir sorumluluk gerektirir. İnsanı harekete geçirir.
İnsanın bu hayatta öğrenmesi gereken en önemli haslet, okuyabilmektir. Böylece var olmanın hazzını yaşar. Bu kısacık hayatına çok büyük anlamlar katabilir.

24.01.2025
Ahmet TABAK