Ahmet Tabak Şiirleri - Şair Ahmet Tabak

Gözlerde hüzün var yine dopdolu
Alnını silerken tozludur kolu

Sabreder azimle çalışan çocuk
Küçükken babasız kaldı yavrucuk

Kâinatı yaratan bir varlık var âlemde
İnsanoğlu unutkan, kalır gaflet içinde
Melekler zikir eder, isyan etmezler asla
İblis nefsine uydu, isyan etti bilse de

Pişmanlık duymadı hiç, kibirlendi Allah’a

Ayağının altı öpülesi annem
Ne emeklerle büyüttün beni
Nazlı kucağında uyuttun beni
Emeğin çok bizlerde, unutmam seni
Ciğerim deyince yüreğin yanar
İncinsek kalbin derinden kanar

Kafamda uğultular, sessizlik çığlık atar
Bilgiler kirlendikçe, hakikatler hep kaçar
Düşünce insanidir, zihinlerde dolaşır
Aradığın ne ise, biraz ona bulaşır
Fıtrat temiz olsa da, yaşananlar aranır
Masumiyet çağında, pisliklere bulanır

Anadolu’nun bağrında bir feryat koptu
Sarsıldı yürekler, nice hayatlar son buldu
Resmi vesiklarda böyle bir acı yoktu
Issız, aç ve susuz kaldılar günlerce
Ne olduğunu bile anlamadılar onlarca gece
Felaket bile demek yetersiz kalır bence

Batılın peşinden giden kurtulmaz
Medeniyet kuramayan utanmaz
Her sözü yalandır kimse inanmaz
Dinleyenler neden hiç sorgulamaz?

Dinleştirip aldattılar bilimle

Ben ben diyerek, bencil olduk giderek
Senlik benlik davasına düşürdüler bilerek
Bitmeyen bir acı var memleketin içinde
Bakıyorlar sinsice, halimize gülerek.

Vahdettir tuzakları boşa çıkaran gayret

Baba denildiğinde o gelir akla
Ustalığın hakkını verir her dakka
Azimle çalıştın geldin bu vakte
Derdin çok olsa da içine attın
Allah’a kullukla geçirdin ömrün
Muradın rızaydı inşallah erdin

Kalbimde daim sevgin
Bana çok emek verdin
Benim dünyam annemdin
Hakkın ödenmez senin

Biraz fırsat ver bana

İnsanız neticede, mükemmel olamayız
Kusura takılırsak, huzuru bulamayız
Çözüm üretmek gerek, öncelik kendimizde
Düzelmezse kalbimiz, hiç merhem olamayız

Etkiye açık insan, korunmasız olursa