Ahmet Sefer Kocer Şiirleri - Şair Ahmet ...

Ahmet Sefer Kocer

Yürüdük bu yollarda, sen ve ben ağır ağır
Bakmadan el sözüne,hem kör olduk hem sağır


Sen ve ben yapayalnız,ne ana var ne baba
Ne eş-dost sorar oldu,ne de hısım akraba

Devamını Oku
Ahmet Sefer Kocer

Bülbül gibi seherlerde uyanır
Gül ile ağlardım ozan olsaydım
Veysel gibi tamburama dayanır
Tel ile ağlardım ozan olsaydım


Devamını Oku
Ahmet Sefer Kocer

Toy-düğün eyledim, kına yaktırdım
Seni tanıdığım günün hatrına
Gelinlik kızlara lira taktırdım
Seni tanıdığım günün hatrına

Kara çalıları güle döndürdüm

Devamını Oku
Ahmet Sefer Kocer

Gidenin ardından ağlanmaz derler
Ben senin ardından ağladım oğul
Hasretlik yarası dağlanmaz derler
Gözümün yaşıyla dağladım oğul

Hasretlik çekmeyen ne bilir haldan

Devamını Oku
Ahmet Sefer Kocer

Balmumuna dönmüş yüzün
hasta mısın kurban olam
Melul melul bakar gözün
Yasta mısın kölen olam

Fidan boyan bir hal olmuş

Devamını Oku
Ahmet Sefer Kocer

Ben garip aşığım Anadolu'da
Yollarım hep çamur, toz Koca Ozan
Unuttum pembeyi,alı,moru da
Avare gönlüme yaz Koca Ozan

Gönül erbabısın halden bilirsin

Devamını Oku
Ahmet Sefer Kocer

Ortak Şiir Çalışması/ İki Bin Dokuz





Devamını Oku
Ahmet Sefer Kocer

Sevgi ekmiş idin sevda biçersin
Zemheri ayında gül getir dersin
Ne yarim olursun ne vazgeçersin
Sürecek bu sevda mezara kadar.

Aşıklar oturmuş dörtlüğün yazar

Devamını Oku
Ahmet Sefer Kocer

Çözemedim seni muamma kadın
Dilinden dökülen sözün hüzünlü
Na murad olmuşsun kalmamış tadın
Ürkek ürkek bakan gözün hüzünlü

Aşkın dergahına söze mi geldin

Devamını Oku
Ahmet Sefer Kocer

Ocaklar yakılır, dumanlar tüter
Zalbar'a gitmenin zamanı şimdi
Oyuk'un başında keklikler öter
Zalbar'da olmanın zamanı şimdi

Karıklar açılır sadır dikilir

Devamını Oku