Dışın âşık, için mâşuk, gönül sarhoş, o sâkîdir.
Hayât ancak meyinden bir nasib almışsa râkîdir.
Gönül uşşâka fahr etme bu dâvâ sanma bâkîdir.
Riyâkâr olsa da insan mezârın rengi hâkîdir.
Bilirsin ol ferahlık hep cefâdan sonra vâkîdir.
Visâl Hânî için müşkül şükür bilmez ve şâkîdir.
(Mefâîlün/Mefâîlün/Mefâîlün/Mefâîlün)
Sînemdeki aşkın yeri hicrân ile yansın.
Rûhum bu cefâlarla dayanmışsa da yansın.
Leylim senin olsun da gönül senle uyansın.
Yer gök seni ansın senin aşkınla boyansın.
(Mef'ûlü / Mefâîlü / Mefâîlü / Feûlün)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!