Ve mutluyduk
Son nefesinde
Bir su kabarcığına hayat veren
Öylece çekip giden
Bir hayattan kalma
Yerçekimine inat
Bir kaval bile olamadım
İçindeki kemirgen fareleri dışarı atabilen
Ne de kavalcısı kendi denizlerimin
Suyunda yüzdüremedim ömrümce
Yaşamımdaki mutlulukları
Hep boğuyordum oysa
Her şey güzeldi
Uzun bir geçmiş zaman cümlesi gibi
Kemikleşir aklımızda
Her saniye biraz daha
İzini kaybettirir
Tadı tuzu damağımızda kalan
Ve izleri kerpetenle çekip alınan bir sendin
Bu harabe kalbin içindeki
Gökdelenin iskeleti
Seni ve Senli yaşananları
Mesleğim yol vermektir yeşeren sulara
Her parmağım ayrı aynı yol çizer
Son nefeste yetmez ya güç dudaklara
Ve gözlerde okunur gitmeler
Hocam sen daha iyi bilirsin ama
Bir ilkbahar yokuşundan
Aşağı yuvarlanıyorum
Elimde kıştan kalma
Bir kartopu
Ayak izlerini takip ediyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!