Ne cefalar çektin kendi yuvan da Ahmedim
Andıkça adını dile gelir sözlerin dolar gözlerim
Dinledikçe başkaldırmış kelimeleri titrer ellerim
Kendi yuvan da huzur vermediler be Ahmedim...
Söyleseler ne fayda sen yoksun artık Ahmedim
Düşündükçe seni sabahlar olmuyor gecelerim
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta