annemin saçlarını duvarlar örüyordu
sevilmenin çığları gözümde eriyordu
savrulamadım bile çölyağın ortasında
çırpınıyordu midem kanserin oltasında
gözümden akan yaşlar harflerimi çalıyor
kısa kalan bu şiir bak ardımdan ağlıyor
son sözümü sormayın gücüm yok hiçbir şeye
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta