Artık gözyaşlarım içime akıyor
Ne kullar biliyor nede bir dost
Habersiz bütün kâinat
Ne kendimi biliyor nede varlığımı
Bir kör kuyu başı, sonu Yusuf evi
bir ömür görülmemiş çilesi
Ne yananı var ne bileni derdimin
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta