Seg-i kûyuñ ne ceng eyler bu cism-i nâ-tüvân içün
Ne lâzım bunca ğavğâlar bir éki üstühân içün
N’ola ‘âlemde bir târîh éde ol yâr-ı sengîn-dil
Éşigüñ taşını dikseñ mezârumda nişân içün
Benüm menşûr-ı a‘mâlüm yeterdi rûz-ı mahşerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta