Sîne-i sad-pârede dâğ-ı nihânum var benüm
Öksüzem koynumda bir göynükli nânum var benüm
Ben dédüm la‘l-i leb-i yâra sözüñ varsa eyit
Dédi söz söylemege aña ne cânum var benüm
Kimse görmesün déyü düşde hayâlüñi senüñ
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta