Gördiler kim cânlar alur ğamzeñüñ peykânını
Her kişi tende emânet saklar oldı cânını
Pehlevânlık adını ‘âlemde destân étmege
Kanlu yaşlarla pür étdüm sînemüñ meydânını
Şöyle cânum acıdur şîrîn lebüñ öpdükçe kim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta