Temiz boş bir sayfa
beyaz bir kağıt koparıyorum
karalama defterimden
ve yazıyorum itinayla
hem de el yazısıyla
yalniz bir şey var ki üzüldüğüm
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bazen duyguların kağıda dökülmesi zordur. Şair böyle zamanlarda şiirini yüreğinin sayfalarına yazar, o beyaz kağıt sayfalara ise parmak izlerini bırakır gider.
Bir insan için önemli olan geride kalan temiz sayfalarda onun imzası olan parmak izini bırakmasıdır. Anlam derinlerde çoğunluğun görmediği görünmeyendedir. Belki o telefonlarda sonsuzluğa yürüyen sevdiklerimizin parmak izleri var; belki acı bir haberi vermek için çalıp duruyorlar. Bu, şiirin bir sırrı olarak kalmalı. Şairi selam ve saygılarımla birlikte tüm içtenliğimle kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta