Nice savaşların, yenilgilerin olgunlaştırdığı yapraklar...
Kendi rüzgarını güneşte dolaştıran kıpır kıpır yaprakları içimizin.
Sonbaharın kapısını gümüş dallarıyla aralayan iki ağaç gibi sarıldık
tanyerinin göğsüne...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Sayın Erginbay. şiirinizi ilk kez okuyorum. tarzınızı cok sevdim
arthur rimbaud'un 'illuminations'unu anımsattı cumleleriniz..
ormanlarla ilgili bir şiir de ben eklemek isterim:
-
TASASIZ GENÇLİĞİNDEN KAYIN DALLARINA TIRMANIŞ
İşte bir kez daha kayın dallarından sallanıyorum
Ve o günlere geri dönebileceğimi umuyorum
Bir kayın ağacına tırmanırken ölmek isterim
Kar beyazı gövdesinden cennete doğru tırmanır gibi
Öyle ki,ağaç sonunda taşıyamayıp tepesini eğerek yeniden aşağı indirmeli beni
O zaman,gitmek de dönmek de güzel olur
Ve adım 'kayınlarda sallanan' olarak kalır.
HERE ON EARTH filminden (Robert Frost)
O ormanda...
düşlerin sözdoğumuna sımsıcak sarılı ne çok sarmaşık..
her mısra ayrı güzel...
kutlarım....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta