Ah ninem ah Şiiri - Halil İbrahim Bodur

Mahallenin ortasında bir siren sesi,
Meğer bizim nene deniyormuş acil servisi.
Elinde baston değil bu kez tabanca var,
Kuru sıkı ama olsun, yüreği tam ayar.

Yapma etme! diye bağırır balkondan,
Kuşlar bile rota değiştirir havadan.
Tık tık değil bu kez, tak tak sesi,
Nenem sanki filmin aksiyon sahnesi.

Sabah dedikodu, öğlen azar,
Akşam üstü tatbikat yapar azar azar.
Çocuklar çıkıp top oynasa
Tak diye sıkar, mahalle hizaya girer.

Kuru sıkı tabanca duman yapmaz ama,
Nenem öyle bir bakar ki yeter adama.
Takma dişi parlar güneşte,
Ciddiyeti sanki oscar’lık performansta.

Polis çağıran yok, herkes alışık,
Nenem mahallede ayrıcalıklı karışık.
Aslında korkudan değil bu
Sevgi dili biraz yüksek frekans, gerisi anlayış.

Gece olunca iner aşağı yavaşça,
Kediye mama koyar usulca.
Sabah yine tak tak başlar mesai,
Mahallenin hem bekçisi hem albayı.

Kuru sıkı sıkar ama kalbi pamuk,
Azarı bol, sevgisi çocuk.
Nenem var ya… ortalık şenlik,
O olmazsa mahalle dümdüz, renksiz, neşesiz.