Ah Güvercinim Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Hiç terk etmezsin sanmıştım ben seni,
Ah güvercinim, boş bıraktın elimi.
Cezalandırmak mı istedin sen beni,
Kahır yaktı gönlümü, büktü belimi,

Gözümde takdire şayandı kemalin,
Bilesin, gönlüm benimle barışmadı.
Hayalimden gitmiyor güzel şemalin,
Yüreğim yokluğuna hiç alışmadı.

Her gün, her an ağlıyorum senin için,
“Unut” deyip gönlümü avutamadım.
Suçluyorum kendimi, üzdün niçin?
Yaptığım hatayı bir türlü unutamadım.

Uçtun mu özgürce yeşil vadilerde,
Uçsuz bucaksız ovaları aştın mı?
Gezdiğin o kalabalık şehirlerde,
Başka güzel yârlara gönül açtın mı?

Bu yaralı kalbim derinden acıyor,
Yine gel, kanatlarını çırpa çırpa.
Hüzünlü gözlerim yollara bakıyor
Yine gel gözlerini kırpa kırpa.

Bana bir şans daha verirsen eğer,
Bu kez kıymetini bileceğim.
Çılgınca sevmişim seni, meğer.
Sana eskisinden çok değer vereceğim,

Sen gel de, geçir ömrünü yata yata
Güzel kuşum, her dediğini yapacağım,
Uydum şeytana, yaptım kötü bir hata
İnan seni, artık hiç ağlatmayacağım.

Ben şimdi kime, aşkımı vereceğim
Sendin en ateşli, seviştiğim dişim
Gidip her gün, türbede dua edeceğim
Yine sen olasın diye, benim eşim.

Ben şimdi kime vereceğim sevgimi,
Neden uçup gittin sıcak yerinden.
Her gün açacağım semaya ellerimi,
Dua edeceğim dön diye yeniden.

Gel artık, ey benim beyaz güvercinim,
Sensiz yarım kaldı gönlümün baharı.
Bir ömür seni bekler bu garip yüreğim,
Sensiz dinmez içimde hasretin narı.

Gel de bitsin artık geceler boyu,
Adını sayıklayan şu yalnızlığım.
Seninle yeşersin gönlümün yolu,
Sen olunca diner bütün dargınlığım.

Beyaz güvercinim, kanatlanıp gel,
Uçup kon yüreğimin en güzel yerine.
Bir ömür bekledim, ne olur artık gel,
Sevdanı yazayım kalbimin derinine.