Gökyüzünde uçurtmalar uçurduğumuz
toprağında aşklar yeşerttiğimiz
gençlik,coşkun akan bir ırmaktı,
kâh karamsarlık girdabında
hayallerimizin gölgesinde buluştuk
hırsla tırmanırken yokuşları
düşünmezdik yaşlanmayı,
yaşamak biteviye
bize bahşedilmiş bir sevdaydı!
Aavare ama mutluyduk
arayışlar içinde, yeniliklere açık
gelecekten umutluyduk
bilmezdik, neyimiş yorgunluk
selamlardık her günü cahil cesaretiyle
nice şehirlerin kaldırımında
ayak izlerimiz vardı!
Biz bir binada tuğlalar gibi
kenetlenmiş kardeşlerdik,
yıllar ömrümüzü törpüledi
hevesimizi bitirdi
yavaş yavaş yaklaşan
gün batımı mıydı?
İdealist yanımız, coşkumuz, heyecanımız
uçtu gitti
yok artık nazarlardan sakındığımız
yaşama sevincimiz
kalmadı eskilerden bir iz.
Gençlik nasıl geçmiş,
bana sorsanız
kimse bir şey anlamadı,
anlayan yaşlanmadı!
10.01.2022
Kayıt Tarihi : 25.1.2026 23:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!