(Boğazımdan göğsüme indi.
Öksüremiyorum.
Ne yutkunabiliyorum
Ne uyuyabiliyorum.
Sızılar içinde iken ölemiyorum)
Ruh ve beden
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Güzel yüreğinizi güzel şiirinizi kutluyorum... tebriklerimle...Toplumun kanayan yarasına değinmişsiniz... toplumsal yozlaşma etik ahlak güven din kuralarının gölge de bırakılması. Haksızın haklı gözükmesi haklının haksız yapılması.. Bu dünya da adaletin sağlanması gerekir... yoksa felaket olur. İlâhi adalet tecelli eder hem bu dünya da hem ahirette
Öksüremiyoruz, doğru dürüst!
Duysa birileri, "neden" diyecek,
Birine, bir yerlere "işaret mi!"
Yani,
Her şey o kadar ters ki..
"SUÇLUYA ÖZGÜRLÜK",
Maktule çile!
Nerede o masumiyet,
"Kul hakkı",
Helal mi, haram mı duyarlılığı!
Öksüremiyoruz bile!
Ciğerlerimize kadar doluyuz, kire!
Şiirdi baştan sona...
Tebrikler Emine Hanım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta