Tüm kaybettiklerime ağlıyorum,
Her gün ölmediğime,
Yüzlerce kez lanet edercesine,
Geçirdiğim bunca günüme ağlıyorum.
Kendi dünyamda,
Kendi acılarımla, baş başa kalışıma,
Çığlıklarımı duyanlara ağlıyorum.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Ölüm Allah'ın emri, bahaneler ayrı ayrı...her bahane ilâhi bir emri yerine getirmek için değil mi?
Bazen insanoğlu bu bahanelerin içinde buluverir ve kendini suçlar ömrü boyunca.Oysa yazı buraya kadarmış neden her ne olsada...
Yüce Allah'tan cc. yüreğinize bir ferahlık gelmesini niyaz ediyor, duygu selini kutluyorum.
Selâm ve saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta