Herkesin bana ne ki, var havası
Hiçbir şeyi derdi asla saymıyor
Boş kalınca tencereyle, tavası
Aklı erip zırıl zırıl ağlıyor.
Sormaz isen kör kuruş hesabını
Zengin tutmaz zekatın nisabını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İnsan önce kendine bakmalı.
Kutlarım
Teşekkürler Üstadım
Hakikaten çok güzel bir şiir kutlarım saygı ve selamlar efendim esen kalın
Çok teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta