Ağlayır ürek Şiiri - Sevinc Arzulu

Sevinc Arzulu
2084

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

Ağlayır ürek

Dəli ömidimin əlindən tutub,
Elə yol gedərəm vüsala kimi.
Dəniz olduğunu bəzən unudub,
Göy sular çırpılar qumsala kimi.

Məni addım-addım izləyən həyat,
Sənin qabagına düşüb də gedir.
Məni öz-özümdən gizləyən həyat,
Səni görən kimi üşüdüm deyir.

Tutub göy üzünü ahım duman tək,
Günəşin özü də görünməyir, bax.
Tək-tənha qalanda ağlayır ürək,
Hərəkət etməyir. Döyünməyir bax...
09.03.2019

Sevinc Arzulu
Kayıt Tarihi : 15.3.2019 06:49:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!