Sokaklardan sürüklene sürüklene geldim eve,
Adımlarım betona değil, içimde kalan kırıntılara basıyordu.
Hava buz gibi kesiyordu nefesimi
Ama üşüten rüzgâr değil, sensizliğimdi
Anahtarı çevirdim kapı direndi
Sanki ev bile “gelme” der gibi baktı yüzüme.
Eşiğe çöktüm,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta