Ağlayamayız biz,ağlamak yakışmaz bize
Erkeklik denen o duygu var neticede
Hüzün rüzgarı,eser dururda içimizde
Bir duvar örmüşüz gözlerimize.
Ben hıçkırarak hiç ağlayamadım
Hep sessizce döküldü gözyaşlarım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta