Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
(terk edilmekte terk etmekte kalabalıklaşmak mıydı ?) bu mısra çok derinleştirdi düşündürdü nedeni bulunmuş akan gözyaşların aslında o zaman bilimselleştirmek gerek yüreğinizin içindeki sınırsız o renge akışın devamı dileğimle
'Yarasıyla gider
Karasıyla gider terk eden ..Kalemin boyası defterin beyazı masumdu
Dibe çökmüş gölgelerce korkular çoğaltıyordun ..Kayan yıldızları topluyor olmalıydı denizkızları ' çok güzel, harika.. ve giderek de yoğunlaşmış hızlanmış
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta