Akşam güneşi batar göğsüme
Figan ettim yare gelmez sözüme
Ecel tüm haşmıyla binmiş özüme
Çaresiz kalmışım yanarım halime
Kara gecelerde yıldızları sayarım
Bozuldu düzenim tumaz ayarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kalemin gün batımında yüreğinden süzülen güzel dizeler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta