Ağlarım Şiiri - Baki Ortak

Ömür yükü çöktü büktü belimi,
Dinmez sızıları çeker ağlarım.
Silip aldı felek son emelimi,
Yıkık umutları eker ağlarım.

Gönül gonca iken ayaza düştü,
Her açan umudum hüzne karıştı.
Bahtım kara bulut gibi dolaştı,
Kuru dallar gibi çöker ağlarım.

Bir sel oldum çoştum dereye aktım,
Dertten başka candan bir yüz görmedim.
Ne murada erdim ne bir gün güldüm,
Çile yollarında biter ağlarım.

Yıllar aldı benden neşemi bir bir,
Sessiz kaldı artık gönlümdeki sır.
Kader ince ince vururken zincir,
Demir halkalara takar ağlarım.

Rüzgâr eser döker ömrün yaprağın,
Kim anlar içimde kopan feryadın.
Diken oldu artık bütün toprağım,
Gülün hasretini çeker ağlarım.

Gece çöker yıldız sayarım yine,
Hasretimi döker ayın tenine.
Kuşlar döner sıcak yuva yerine,
Garip penceremde tüter ağlarım.

Bir gün gelir elbet diner bu sızı,
Toprak örter yorgun kalan tüm izi.
Kimse bilmez gönlümdeki bu sızı,
Sessiz mezar taşı öper ağlarım.

Rahmetindir bütün son sığınağım,
Sensiz eksik kaldı her bir sabahım.
Kul Ortak der ki sensin tek penâhım,
Açtım ellerimi yakar ağlarım.

KUL ORTAK