Kim demişki ağlamaz,
Çok içten ağlar baba.
Belki seni bağlamaz.lakin..!!
Çok içten ağlar baba.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Evet hocam babanın ağlaması hiçbir şeye benzemez.Öyle eririr ki yüreği şahit olanları da eritir.Cama üflemeyle şekil veren ustaların gözyaşı karşısında eriyen ateşin çeşmi büllbüle dönüşmesi gibi yakar hele ki evlat acısı babanın yüreğini.Büker o elif dillerini vav eder .Sonra susar baba içine akıtır ömrünce gözpınarlarını. Hiç kabuk bağlamaz yarası babanın...Çok etkiledi beni çalışmanız..dilerim hiç ağlamayın hiç ağlamasın babalarımız...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta