Konuşmuyor musun?
Hâlâ susuyor musun?
Hâlâ küs müsün?
Boş boş bakışların gözlerime yansır.
Neden hep gülen gözlerin bugün durgun senin?
Neden hep konuşan dudakların bugün suskun senin?
Sen bana mı küstün, karanlığına mı çöktün?
Niye böylesin sevgilim, konuşmak ister misin?
Galiba hayatın olumsuzları bugün senin elinde.
Götürdün sen de elini kalbine,
Zehirledin kalbini ellerinle.
Susmak, senin gibi neşeli birinin neyine?
Duyuyorsun beni, değil mi? Korktuğun gözlerinden belli.
Islak eli, yağmur yağdırtan gözleri,
Susarak söylediği sözleri…
Hepsi bedeninin özeti… Peki, nedeni?
Seni senden çıkaran hangi düşünce,
Düşündükçe, üzüldükçe…
Anladım.
Sen bu hâlde, sessizliğin bana doğru gelmekte,
Aşk ise bizi kaçmadan beklemekte.
Sessizliğinle kayboluyorsun,
Gözlerin bugün dolu.
Bir derdin var senin,
Ağlamak ister misin?
Kayıt Tarihi : 8.11.2020 14:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!