Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok doğru ve güzeldi.
ağlamak her zaman en saf hali olduğu için insanın tabiki de güzeldir.kaleminiz dert görmesin şair yürek...
acı olmadan tatlının değeri bilinmez sözü geldi aklıma
Cok dogru bir görüs hep mutlu olunmaz arada bir aglamakda güzeldir aglamali ki mutlulugun kiymeti biline ´tek dilegim uzun ve önemli olmasin aglama süresi ve nedeni saygilarimla
siir-ce
:)))
Evet ağlamak arada bir güzel ama, yine de hiç kimsenin ağlamaması dileğimdir... Tebrikler...
Dogru söze ne hacet..Tebrikler, sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta