Kimi insanın gözlerinden akar acısı, kimi bağıra bağıra diline döker, kimi de kendi içinde yaşar sessiz sedasız hissettirmeden sadece kalemine vurur bütün acısıyla yaşamı ve o kadar bütün olur o kadar alışırsın ki sadece sırtındaki heybende taşırsın kimseye göstermeden herkes anladığını sanır ama aslında kimsenin anlamadığını bir sen bilirsin... Herkesin canı kendine benim canım da bana ağırdır işte
~oya erzurumlu~
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta