Babanın mezarına diktiğimiz ağaç ondan kalan tek izdi. Kuruduğunda bitti sandım. Bugün yeşerdiğini gördüm. Ona olan kırgınlığım da, içimdeki o acı da hâlâ duruyor. Ama artık o kendi evliliğinde, ben kendi evliliğime gidiyorum. Ağaç canlandı; acım geçmedi. İkisi de kendi yerinde.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta