Kâğıt kalem masa asa Hak dostunun eşiyim
Yazar yanar ısıtırım, ev mektebe eşiğim.
Boş bakana kuru ağaç, görene gül beşiğim,
Yünü iplik yapan elde, iğ ağarşak teşiyim...
Ekip dikip yetiştiren, ecirini alır bol,
Mahir el der yaba yayık kürek kepçe kaşık ol.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta