Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Vallahi de ağlıyor billahi de, dünyaya sığmayıp taşanın hali.
Hemde kimsenin görmediği, duygularına hükümdar olan sümüğünü çeke çeke.
Bende bir merak, ama durup bekledim
Karlı dağlar arkasında gelmesini.
Beklemeyip de n'apacağım?..
Bir ara, çıkayım ben de şu dağbaşına, dedim.
Dedim ama ne dizimde derman, ne yürekte güç kalmış.
Dağdan inip de karşıma geçtiğinde sanki on beş yaş birden kocamıştı.
Yüzündeki çizgiler derinleşmiş, saçlarında aklar çoğalmıştı.
Bakakaldım, her yanını kurtların kemirdiği tahta merdiven olan hayata.
Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta