İnsan bazen yalnız kaldığında değil, yanlış insanların arasında kendinden vazgeçtiğinde kaybolur.
"Yalnızlık, seni aşağı çeken bir kalabalıktan her zaman daha adildir."
Doğru masada değilsen, kaç kişinin arasında olduğunun hiçbir önemi yoktur.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta