Senden vazgeçerim de,
Bir Allah’ımdan,
Bir de şiirden vazgeçmem.
Zaten varlığın veyahut yokluğun
Beni yine Allah’a ve şiire götürecek, değil mi?
Kaskatı kesilmiş kıyamdaki bedenin,
Omuzlarında kuşlar muhabbetteyken;
Huşûdan geriye düşmüş bitap neferin,
Sadakatle boynun bükük rükûya giderken…
Utancın kırdı dizlerini;
İşte tam iman tahtama;
Geçerken alıkonulmuş,
Nereye konacağını bilmeden
Dert yükleri oturdu ansızın.
Yüreğinin demokrat damarları
Vazgeçmişken tek seferlik feribotlardan,
Bir kırmızı gül
Nasıl süzülür ki bataklıkta
esasında Nilüfer olmak varken
Hoş kokunu bir bataklığa heba etmek
Bir ceset edasıyla suyun üzerinde Serdengeçti süzülerek
Ağlarına takılmak solungaçların
Kimselerle kıyaslamadım seni, Eysa.
Seni daha tanımadan,
ki hep önyargılarla doğmuşken bu ana yurda,
hüsnü zan nakışlı hükümler giydirmedim sana.
Sen melodiler, imgeler ve birtakım mefhumlar dizesiydin, Eysa.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!