Affet Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Bazen o kadar çok canın yanar ki
Sadece susarsın.
Acının kerpetenleri lime lime koparırken etlerini
Sen elinin arkasını ısırsın sesin duyulmasın diye.
Hep geceleri vurur ağrısı aşkın,
Yorganı başına çekip ağzını kapata kapata ağlarsın.
Onunla dinlediğin bir şarkı jilet atar adeta gözbebeklerine,
Hıçkırıklara boğulur içindeki o çocuk.
Sen sadece derin bir nefes alıp "unuttum" dersin, unuttum.

Hani diyorsun ya bana "Ben sevdim, sen gittin."
Kim sevmiş, kim?
​Şimdi senin kolunda bir başkası,
Dilinde aşk var.
Kurduğumuz hayaller yalan oldu;
O karavan,
O nehir kenarı,
Mangalda etler,
Bestelediğin şarkılar yalan oldu.
Suçlamak kolaydı, değil mi?
"Gittin" demek kolaydı.
Hani "Biri iter, biri gider"lere ne oldu?
Neden ittin, neden?
Bana sevgiden,
Bana aşktan,
Bana gururdan bahsetme sakın,
Sakın!

​Sen hiç bana gelmemişsin ki,
Sen hiç benim olmamışsın ki.
Bana gelmiş olsaydın adımı her duyduğunda yüreğin titrer,
Sesin buğulanır
Ve dizlerinin bağı çözülürdü.
Şimdi ona "Seni seviyorum" derken dilin titriyor mu,
Söyle?

Bu saatten sonra on bin tane şiir yazsan da
Bittin artık bende.
Bir umut vardı saf yüreğimde, kirletemediğin bir yer;
Bugün onu da kirlettin.
Şimdi ne bende sen var
Ne de sende ben, git hükümsüz sözlerin!

​Ne yağmurun ıslatır beni,
Ne rüzgârın savurur saçımın telini.
Ben gittiğin günden beri mücadele ettim kendimle;
"Seviyor" dedim, "Yalan" dedim, "İnanma" dedim.
Ama yine yüreğim kaybetti.

Şimdi bir serçenin gözlerine tutunmaya çalışan yaşlar gibisin gözlerimde,
Kırptığım an bitecek bu acı masal.
Ve ben yumuyorum gözlerimi;
Başımın üstü varken ayaklarımın altına düşmeyi sen istedin
Ve basıp geçiyorum.
Affet...
03.11.2026 01:53