Üzüm karası göz zifir kaşları
Ard arda yağıyor çakıl taşları
Kim dindirir gözde akan yaşları
Döküldü yüreğim, affedemedim..!
Sanmasın derdime dermanım oldu
Ömrü mizanıma fermanım oldu
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Hissediş çok kuvvetli anlatım zayıf
Kazınmış yüreğe çıkmaz bir kere
Çırpınıp yorma sen kendin boş yere
Böyledir aşkta hep yazgı ne çare
Takıldı yüreğim affedemedim.
Yüreğine sağlık...
Harika bir şiir yalnız affetmek büyüklüktür...
Gönülden tebrikler...
herzaman ki gibi harika dizeler
yüreğine sağlık..kutlarım aysel hanım
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta