Yaşamadan heba oldu genç ömrüm,
Hüznüm damar damar kasıyor beni.
Yargısız infaza uğradı gönlüm,
Yâr zülfün telinde asıyor beni.
Yüce dağlar gibi başımda duman,
Şu feleğin cevri vermedi aman,
Bir de yâri elde gördüğüm zaman,
Birden afakanlar basıyor beni.
Bindebir halimi getirdim dile,
Eller tesbih çeker, ben ise çile…
Zenginlik hiç selam vermese bile,
Yoksulluk bağrına basıyor beni.
*
Açıklamalar (TDK Sözlük:
Heba: Hiçbir işe yaramadan yok olma, boşa gitme.
Cevr: Haksızlık, zulüm, eziyet, cefa, sıkıntı ve incitme
Afakanlar basmak: Yürek çarpıntısı, kalp sıkışması ve ruhsal daralma.
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 00:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!