ÂFÂK
Porselenden kalpler ,
Kötü kelimelerin rüzgârıyla kırıldı,
Gözlerinden gökyüzü akan çocuklar
Unuttular çiçeklerle konuşmayı.
Adına methiyeler yağdıran gün
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Harika ¦?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta