çocuklar gördüm,
temiz elbiselerinin ceplerinde paslı çiviler taşıyan.
geleceğin şeytan kavgalarına mıh gibi yakışan.
halbuki bizim çocukluğumuzda çocuklar ağlarken
tertemiz elleri göğe ulaşırdı sol omuzdaki meleğin.
şimdi yıkılıyor çocuk kalbine emanet ettiğimiz sırat köprümüz.
fiyakalı yalanlarla ölüm tüketilir mi deme çocuk!
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta