çocuklar gördüm,
temiz elbiselerinin ceplerinde paslı çiviler taşıyan.
geleceğin şeytan kavgalarına mıh gibi yakışan.
halbuki bizim çocukluğumuzda çocuklar ağlarken
tertemiz elleri göğe ulaşırdı sol omuzdaki meleğin.
şimdi yıkılıyor çocuk kalbine emanet ettiğimiz sırat köprümüz.
fiyakalı yalanlarla ölüm tüketilir mi deme çocuk!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta