Adsız Şiiri - Melis Özkan

Melis Özkan
8

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Adsız

Neylesin bu şair?
Yüreğinde koskoca sevda,
Elinde az biraz mürekkep varsa.

Kollarımda kördüğüm
Çözülmeyi bekler
Gönlümdeki suskunluk
Konuşmayı bekler

Geceyi dökmeli şimdi
Sen kokan mısralara
Gündüzleyin yazmak olmaz
Ay karanlıkken anlatmak lazım deli taylara
Fırtınalar anlatırken masallarla seni
Dert diye diye içimi döktüğüm kağıtları yırtmalı
Canım acısından pay alır
Sitemim gözlerin kadar güzel

Benlikten senliğe büründüğüm zamanda;
Mendilimde ahlarla dökülmüş gözyaşları
Sinemde bastırılmış isyanlar var

Ölüm koynunda bu denli güzel görünmemeli
Müebbetlik cezalara kanmamalı bu sersem
Yangın oldum, yandım, yanacağım her daim
Su sensin,sussuzum,su getirme

El salla suçsuz suçluya
Aşıklık şerbeti içirdiğin yalnıza
Başa geldi çölün tokmağı
Çare sensin, çaresizim, çare getirme
Ayrılmamalısın acı çektiğin yerden diyor meczup,
Kendini bilmez karşı çıkıyor;kanma diyor sakın kanma!
Ne etmeli şimdi gönlümün sana çevrilen dili?
Hangi feryadla haykırmalıyım,
Adınla baş kaldıran nağmelere.

Yanılgı sensin, yanıldım, doğruları getirme.
Yaşamak sensin, ölüyorum, yaşam getirme.

Melis Özkan
Kayıt Tarihi : 20.3.2020 00:50:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!