Neyi, niçin sevdiğimi söyleyemiyorum,
Bir ateş var içimde adını diyemiyorum.
Rüzgâr gibi geçiyor kalbimin köşesinden,
Tut desem tutamıyorum,
Git desem gidemiyorum.
Bir sevda mı bu,
Yoksa içimde büyüyen bir sızı mı?
Kor gibi düşmüş yüreğimin ortasına,
Yanıyorum, tutuşuyorum da
Neden yaşıyorum bilmiyorum doğrusu.
Kimi bir yıldız kadar parlak umutlarım,
Kimi zifiri karanlık kadar suskunum.
Bir yol var önümde uzayıp giden,
Nereye varır sonu bilemem.
Ama yürürüm… yürürüm…
Yürürüm neden?
Yaşamı çözemedim, ölümü de
Her biri kapalı kutu zihnimde.
Biri gündüz gibi aydınlık
Diğeri karanlık bir gecedir
İkisi de aynı yazgı, aynı gizemdir.
Ben ki düşünmeden sevdim dünyayı,
Bir çocuğun denize bakışı gibi sevdim.
Nedensiz yaşadım günlerimi,
Umuda uçan kırlangıçlar gibiyim.
Kim bilir insan dediğin budur belki
Bir kalp taşır içinde nedenini bilmeden,
Bir sevda büyütür adını koymadan.
Bin sırla doğar da insanlar
Bir soruyla huzura kavuşurlar.
Niçin yaşadığını
Niçin öldüğünü bilmeden?
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 18:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!