Adın Dillere Destan Şiiri - Salim Erben

Öyle bir imza attın ki ömrümün orta yerine,
Ne mürekkebi kurur, ne sayfası eskir.
Zaman dediğin, senin yanında duran bir saat,
Mekan dediğin, dizinin dibinde bir huzur deryası...

Sana bakmak;
Köyceğiz’de akşamı, Ankara’da şafağı beklemek gibi.
Yollar tükeniyor, şehirler değişiyor,
Ama senin gönül coğrafyan hiç değişmiyor.
Hani dedin ya; "Gönül en sonunda hükmünü verir" diye,
Benim gönlüm, hükmünü senin ilk gülüşünde verdi.

Farzet ki bir şiiriz şimdi biz;
Vezni aşk, kafiyesi sadakat olan.
Eskidikçe kıymeti artan o eski kitaplar gibi,
Okudukça "iyi ki" dediğimiz o hayat kitabı gibi...

Ne dillerdeki o yalan rüzgârları silebilir adını,
Ne de sahte baharlar unutturabilir yüzünü.
Sen bu gönlün geçici misafiri değil,
Bin yıllık tek ev sahibisin.