Adın Şiiri - Zeynep Karabulut

Herkese adınla sesleniyorum,
Oysa adın bana muamma.
Herkese ayan,
Ya bana?
Dipsiz,yurtsuz kurumuş bir kuyuyum
Sarkacı çalışmıyor saatlerin.
Sen oluyorum sonra,
Bir de…bir de sen kokuyorum
O uzamış saatlerin sonunda.

Her kıvrımı gözlerimin hayal perdesinde yüzünün,
Dolaşır o sevdiğin şarap kızılı saçlarımda ellerin.
Usta! dokunma yansın yürek kor mangalda
Nasıl yok olur bu vuslat hasreti başka.

Adınla sesleniyorum sana,
herkes biliyor,
herkes tanıyor adını.
Öyle güzel gülüyorsun ki adını her andığımda,
Sana karışıyorum,
Sen oluyorum sonunda.