Adil Yarış Şiiri - Sefa Kılıç

Sefa Kılıç
6

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Adil Yarış

Adil bir yarışın ortasında
Yarışın gerekliliğini sorguluyor benliğim
Hakemin gözlerinde seziyorum adaletin kemliğini
Yarıştan kopmuyorum devam ediyorum
Ruhumun isyanına kulaklarımı tıkıyorken
Üşüyen ayaklar,çaresiz babalar,sütü kurumuş anneler
Gelen seslerin yerini aradığımı zannederken
Yüreğimin kor olmuş ama dumanı tütmeyen yerinden geldiğini bilen ben ne yapıyorum ?
Yarışa devam etmek zorundayım arkama bakmamalıyım.
En çok azmeden de en çok ileriye gitmesi gerekende bendim
Kulağımda ki çınlamayı değil ruhumun derinlerinden gelen; sıkışan barut, patlayan bomba sesini susturmalıydım.
Petrol karasına bulamalıydım ham yüreğimi
Açlığın gurultuları bana tokluğun verdiği kaba sesleri anımsatmalıydı
Elbisesindeki yırtığı gizleyen çocuğun gözlerine bakmamalıydım
Yarışa devam etmeliydim bu hayattan koşar adımlarla geçerken
Yiyebileceğimden çok yemeğin şatafatlı depolarını adil yarışın gereği ben savunmalıydım
Hakkını arayan kişiyi en çok ben susturmalıydım
Adalet diye inleyenlerin ileriye bakmasını istemeliydim, olan olmuştu demeliydim
Bu adil yarışta kafamı bulandırmamaları için
Yarışın sonunda belki bir toprak parçasında huzurla yatabilmek için
Hak bilmez olmalıydım gerekirse gücümü kullanmalıydım gücüm yetmezse para denilen kozmik gücün iş yaptırabilme kabiliyetini, ucuz ruhların fişsiz kasalarına sokuşturmalıydım.
Enerji savaşlarında gerekirse bir depo benzin için nice hayatları karanlığa boğmalıydım
Ben adil yarıştayım koşar adımlarla önüme bakarken görmeyeceğim
Ben yapmasam da olur
Hayır hayır ben yapmayacağım yağmayı yapanlara müttefik diyerek alkış tutacağım
Telefonlarını, televizyonlarını, elbiselerini,ayakkabılarını kullanacağım
Müzikleriyle ruhumu terbiye ederken içkileriyle kafamı bulacağım
Milyonlarca silahın öldürdüğü insanların şerefine
Sahte üzüntülerle, yazık diyerek geçeceğim hatırlamamak üzere
Bu adil yarışta beni duraklatamayacaklar
Madenlerini onlara çıkartıp, satışını ben yapmalıyım
Karın tokluğuna çalıştırıp adını modernize edip, köleliği kaldırmalıyım.
Demokrasi diyerek tüm seçenekleri satın alırken, kaybetmişliği zafer diye satmalıyım.
Ben adil yarıştayım hakemin bana gülümsediği bu yarışta tüm kuruntularımı kulağımı tıkayarak susturuyorum.
Tüm ışıklarını söndürdükleri harap kentlerden
En ışıklı kentlerine koşturmalıydım
Özgürlük namına diktikleri anıtları kucaklamalıyım
Neşesini, gülümsemesini aldıkları çocukların
Işıklı şehirlerinde haklarını savunmalıyım
talan edilen yerlerde umut satmalıyım
Belkide büyük ve medeni ülkelerin ürettikleri silahları
Kefen paralarıyla takasa mecbur bırakmalıydım
Hayali düşmanlara gerçeğin masallarını anlatırken
Bedenini kendi halkı üzerinde patlatanların
Kutsiyetini kutsayanları sabah akşam alkışlatırdım
Bu adil yarışta gözümü kan bürümüş olsa da aydınlığı arayan ham yüreğimin kararmışlığı yolumu aydınlatıyordu paranın tutsaklığında.
Ahlaki kurallar yavaşlatmamalıydı hantallaşan bedenimi
Kararmış olan yüreğimin beni ele vermemesi için
Barış gücü derdim adıma, fabrikaların kirlettiği
Bombaların havaya uçurduğu barajların, kirlenen dere yataklarının ardında bıraktığı kirli suyu, temiz suya takas edercesine bir pet şişe su verirdim onların temiz yüreklerini satın alırcasına.
Adımın kararmışlığını haykırmasınlar diye
kafelerde, köşe yazılarında, propaganda kanallarında üzülürmüş gibi yapar kanaat etmenin asilliğinden bahsederdim.
Tarihi eserlerinin çalındığı müzelere gider
Hayretle insan medeniyetini izlerdim
Ve ben içimdeki insanlığı gizlerdim
Bu adil yarışta yarıştan kopmamak için.

Sefa Kılıç
Kayıt Tarihi : 17.9.2020 21:36:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!